Τα παρατηρούσα καθώς επέστρεφαν από το σχολείο. Πρέπει κάπου εκεί να διασταυρώθηκε το βλέμμα μας,όταν εγώ πήγαινα κι εκείνα επέστρεφαν. Δέρμα στο χρώμα της σοκολάτας-εγώ γάλα.Ρούχα μάλλον από δεύτερο ή και τρίτο χέρι.Τι νόημα έχει;Για να προφυλαχτείς από το κρύο τα θέλεις.Παπούτσια μισοσκισμένα.Ίσως αυτό να αποτελεί πρόβλημα.Πώς θα παίξεις μπάλα με σκισμένα παπούτσια; Και μάτια γεμισμένα με περίεργες σκιές,φωτογράφιζαν ακόμα πιο περίεργες σκέψεις.Φόβος;Απαξίωση;Πόνος; Δεν μπόσεσα να καταλάβω μέσα σε αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα. Το είδα αλλά δεν το αποκωικοποίησα,δεν το ανέλυσα πλήρως.Ήταν κάτι αλλιότικο σίγουρα. Και σκέφτομαι : τους χαμογελάει κανείς;Ή το μόνο που βλέπουν είναι η απαξίωση ; Κάποιος γέρος τα έβριζε μια άλλη μέρα...Θεέ μου ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΑΚΙΑ!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου